Vibe-Coding: Code schrijven met AI
: Wie weet nog wat de Linux Kernel is?
13 minuten lees-tijd.∼ Tagged with : desktop • distro • init-systeem • displaymanager
∼ Filed in : gebruikersland • linuxland • privacy_&_anonimiteit • zelfdoen
: VRACHT:
: BEGIN:
Opmerking: Sedert half maart van 2026 zijn er zeker 2000 regels code aan de linux kernel veranderd met behulp van AI1. Sterker nog, Omarchy Linux, welke 30.000 regels code in de kernel heeft, is geheel door AI geschreven. Weliswaar met menselijk overzicht en nazicht… maar toch! Het doet diverse vragen rijzen:
- Wie controleert 30.000 regels, laat staan 1 miljoen regels?
- En wat dan, wanneer we zo door gaan? Wie weet dan nog wat de code werkelijk doet?
Wanneer we kijken naar hoeveel ‘kernel updates’ er zijn geweest in diezelfde tijdspanne, moet de vraag worden gesteld, is er hier sprake van echte verbetering? Of hebben we hier te maken met hallucinerende AI coderingen die leiden tot: “Oh, sorry hoor! Hier heb je een perfecte versie?”
Voor iedereen die weleens gebruik heeft gemaakt van een AI, zeker wanneer je de AI wijst of fouten, contextverlies, i.e. gewoon vergeten waar het om gaat, of andere mislukkingen in positieve zin: uitgaan van waterdicht veronderstelde formuleringen, is dit een herkenbare reactie.
Zitten we, als Linux gebruikers, werkelijk te wachten op een dagelijkse hausse van met AI vibe coded Linux programma’s?
Het verschijnsel dat hier optreedt is prachtig beschreven door Isaac Asimov in de Foundation-serie. Hij beschrijft hoe historici weliswaar onderzoeken, maar niets meer ter plekke doen, geen archeologische opgravingen verrichten, of op jacht gaan naar de schat. Nee, integendeel, ze houden zich op in met pluche verrijkte paleizen en onder genot van een drankje en een hapje verrichten ze onderling debat over wat er door anderen vroeger in de geschiedenisboekjes is geschreven en welke meningsontwikkeling daarover bestaat.
Ik beveel zeker aan de Foundation serie van Isaac Asimov te lezen. Niet slechts uit oogpunt van het onderhoudend karakter van de boeken, maar ook vanuit het oogpunt van het vraagstuk dat hij te berde brengt: Psychohistory. En dat lijkt verdacht veel op het verzamelen en profileren van mensen, het scheppen van digital tweelingen, om zodoende te modelleren welke handelingen er verricht gaan worden, waar de interesse naar uit gaat. Verhoog dit naar het geaggregeerde niveau van de mensheid, en zelfs de interplanetaire mensheid, en er zou dan wel eens een model kunnen zijn, die binnenin een AI als een schaduw mensenwereld kan draaien waardoor beslissingen en ingrepen kunnen worden “uit gegamed”.2
: DIEPTE:
Net als bij de economie, het is de menselijke inbeeldings- en scheppingskracht die leidt tot voortbrengselen en het gebruik door anderen. Hier is ook sprake van een geleidelijke omleiding. Wat lukt er werkelijk? Uiteraard waar de financiële belangen liggen; de huidige wereld tot nog toe werd niet geleid door menselijke scheppingskracht zoals auto’s op water laten rijden, maar kartels met financializatie. Welk belang kan Standard Oil gehad hebben om Hydrocarbons (water carbon) te classifieren als Beperkt beschikbare Fossiele Brandstoffen? Is het nog van belang opmerkingen te maken ten opzichte van de omvang van het aantal volksstammen dat nogsteeds deze onwetenschappelijke classificatie aanhangt, in combinatie met klimaat verandering?
Dit maakt dat de macht uitgeoefend wordt door mensen met finanicële belangen, en niet door de volkswil, laat staan de individuele wil. Gevolg is regulaties en monopolistisch gedrag, om de eigen portemonnaie te beschermen. Wat is waar te nemen, is een afkalving van menselijke waardigheid: leven, vrijheid en geluk. Immers, alles is of verstikkend gereguleerd of verstikkend belast, of beide. De tegensteling nu is, dat de door mensen gemaakte systemen de mens ont-ledigen, en daarmee be-ledigen, want het ziet het individu niet meer, maar slechts de waarde die wordt vertegenwoordigd in termen die los van de mens-kwaliteiten zijn. Het is ontmenselijkend en ontmenselijkt. Er is een afscheiding, een gat tussen mens en bestuur. Het bestuur is dan van God los. Dit leidt tot beleid en beslissingen die niet in het voordeel zijn van het eigen volk, maar in het voordeel van hen die grote financiële belangen hebben.
Met andere woorden: zelfstandigheid, zelf nadenken, zelf doen, zelf coderen, zelf organiseren, zelf uitvinden, zelf ontwikkelen …. is binnen zo’n systeem onwenselijk tenzij dit ten dienste staat van het systeem zelf.
Nu komen we op Vibe Coding: Het schrijven van applicaties door AI is reuze handig. Niet de mens zelf maakt zijn eigen oplossing, maar de oplossing wordt verschaft door een systeem dat op basis van voorgeschreven regels met jou interacteert. Er zit veel geld achter. Er wordt veel geld ingepompt. En misschien is dit nodig om uiteindelijk lange ruimte reizen mogelijk te maken.
De mens op een ruimte reis in “cryo sleep”, terwijl een AI de wacht houdt, en de geest in een simulatie bezig houdt ….
Is het schrijven van code vergelijkbaar met magie?
In het HANDBOEK voor de Linux Command Line, schreef ik het volgende:
Stel jezelf het eens voor: een in toga gehulde figuur die het volgende declameert:
dai a graf spees kwotation open linux underskoor kurnel underskoor dei a gram kwotation kloos spees kurlie brekket taab open font neem is …
Je kan het ook op de kansel plaatsen …. Het doet bijna denken aan de woorden van shakepeare:
[..] stolen forth from holy writ and seem a saint when most I play the devil.
We kunnen nog een stap verder gaan. Een printer kan dit op papier afdrukken met een spraak opdracht. Indien je dat wil weten: klik dan hier.
Zullen we nog een stap verder gaan? Met de komst van 3D-printers is materialisatie beschikbaar gekomen via spraak-opdracht. (Tover)Spreuken leiden tot een tastbare, handelbare zaak. Pure magie! Had C.S. Lewis toch gelijk!
Maar wat is nu het resultaat van al dat gemurmureer in een taaltje dat alleen kennelijk gespecialiseerden zich eigen gemaakt hebben? Ik bedoel, kan jij een ‘div’ centraal uitlijnen op een webpagina zonder naar de W3 school te gaan? Of hoe staat het met even een linux bash-scriptje om even snel in .txt-files de inhoud op te zoeken?
Net als bij spreektaal, programmeer taal is te leren, maar vereist net zo goed tijd en aandacht. Echter, vibe coden is als een buikspreker. Niet jij bent dan de buikspreker, maar de AI. Wiens woord men spreekt ….
Dit laat ons een aantal zaken zien:
- De mens vindt een nieuwe taal uit.
- die taal kan iets bewerkstelligen met behulp van bepaalde apparatuur.
- de apparatuur dient uiteraard ook uitgevonden te worden.
Er zit een hoop creativiteit of scheppingskracht in het maken van zowel de apparatuur en de taal waarmee die apparatuur bedient kan worden. Ja, dit gaat verder dan een Graphical User interface waar je op een knoppie kan drukken en voilá: het resultaat is er.
Maar, jij, beste lezer, weet niet wat dit alles is. Je drukt op de knop. En dat doet iets. Waarvoor, hoe, en waardoor, zal jou eigenlijk aan de bril roesten. Belangrijk nu is dat je weet WAAR het knopje te vinden is, en waartoe het dient.
Waar jij vroeger nog moest weten WAT je moest doen om een rewsultaat te krijgen, de taal leren, denken in termen van functies en opeenvolgen ervan, behoef je nu alleen te weten wat je wilt en op de knop te drukken. Ja, je bent niet slimmer geworden, want je denkt allang niet meer in deze termen van ontwikkling, maar in termen van gemak.
En die zelfde verdomming, vindt ook plaats met AI. Wanneer wij niet meer weten WAT de code is, wat het betekent, wat het doet, dan is het resultaat ervan dat we ook niet in controle zijn over de apparatuur waarop de code draait die op die wijze tot stand is gekomen. DIt is een ernstige overweging.
Bijvoorbeeld: Terwijl jij denkt dat je beschermd bent, ligt er ergens een niet vermoedde exploitatie op de loer. Ondenkbaar? Laten we er even vanuit gaan dat jouw linux-box “system-critical” is. Met andere woorden: die dient absoluut te vertrouwen te zijn, en dient gewoon te werken. ALTIJD. En nog iets. Overstappen van windows naar Linux was ten dele ingegeven doordat Windows op je spioneert toch?
En ineens gaan we als coders een weg op die leidt tot volledig onbegrip omtrent wat een set van 1 miljoen instructies nu exact betekent. Kan daar niet ergens een achterdeurtje in slippen? een mv /dev/0 opdracht op een bepaalde datum, of onder bepaalde omstandigheden? Of wat indien een AI er ff een regeltje in slipt waardoor alleen deze je laptop of computer volledig onbruikbaar kan maken? Bijvoorbeeld: omdat de wet zegt dat jij eerst leeftijd controle moet doen, voordat je je laptop mag gebruiken?
Ok, ik ga wellicht hier veel te ver, en stel me veel te paranoia op. Vast wel. Maar mijn vraag is: behoor ik tot die mensen die vergeten zijn wat er in de geschiedenis is gebeurd, en bij die noodzaak gedwongen zijn dezelfde stupide zaken te herhalen?
Echter, nog eens stap verder gaand: Zijn de risico’s voor de mens zelf als wel als voor zijn vermogen tot schepping welke nu onder dreiging staan ernstige schade op te lopen, het waard om hierin mee te gaan? Zou ik zo’n systeem willen? Wil ik gemak en luxe, eye candy, of wil ik waarde?
Nu ik er zelf ook zo over nadenk, is voor mij het antwoord wel heldder. Nee. Vibe coded kernels en applicaties mogen wat mij betreft de schroothoop op.
: GEVOLGEN:
Feitelijk blijft er maar 1 optie over. Terwijl de Linux wereld in al haar schakering langzamerhand in de klauwen van AI vibe coded kernels en applicaties valt, blijven niche ontwikkelaars bestaan. Deze vinden een tehuis binnen nee, niet speciale linux distro’s omdat die van Vibe coded kernels afhankelijk zijn, maar binnenin de UNIX omgeving. We spreken dan van ghostbsd, openbsd, freebsd.
Kan ik dan nog wel librewolf draaien? Ja. kan ik dan nog wel libre-office draaien? ja, en misschien wordt het wat anders: Caligra. of wellicht helemaal weg van die java handel, en houden we het op Neovim of Markdown.
Wanneer ik zo naar de omstandigheden en keuzes kijk, dan komt het me voor dat een vraag die ten grondlsag ligt aan alles nog niet is beantwoord: waarvoor gebruik ik dit nu allemaal werkelijk, en wat levert dat op?
Wellicht dient hier onze tijd-voorkeur ons te informeren omtrent waar we echt naar toe willen.
